Przejdź do głównej zawartości

Gwidonem przez Polskę...

Gwidonem przez Polskę...

Szukaj na tym blogu

O mnie
Mój rower
Najdłuższe trasy
Licznik km
Odznaki PTTK
Współpraca
Kontakt

Wyświetlam posty z etykietą Sielpia Wielka

Wyświetl wszystkie

Posty

Trasa do Końskich wiodła przez Piekło i Niebo

kwietnia 14, 2022

Kobiele Wielkie Końskie Niebo Piekło Przedbórz Radoszyce Sielpia Wielka Wielgomłyny

+

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

Skoro jest Piekło to musi być też Niebo

czerwca 14, 2020

Góry Mokre Niebo Piekło Radoszyce Sielpia Wielka zalew

+

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

W poszukiwaniu Wiosny...

kwietnia 04, 2017

Green Velo Końskie Niebo Piekło Przedbórz Radomsko Radoszyce Ruda Maleniecka Sielpia Wielka Wiosna

+

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

Przez Niebo i Piekło po Gruszkę...

kwietnia 23, 2016

Fałków Green Velo Gruszka Końskie MOR Niebo Piekło Przedbórz Radoszyce Ruda Maleniecka Sielpia Wielka

+

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

Więcej postów

Polub mnie na Facebooku

Przemo Team

Nie kręć tylko zacznij obserwować

Tweety użytkownika @PrzemoTeam

Przemo Team

Archiwizuj

2026 40

2025 52
- grudnia 1
- listopada 2
- października 3
- września 3
- sierpnia 14
- lipca 13
- czerwca 4
- maja 3
- kwietnia 4
- marca 3
- lutego 1
- stycznia 1
2024 48
- grudnia 1
- listopada 1
- października 3
- września 3
- sierpnia 14
- lipca 11
- czerwca 3
- maja 6
- kwietnia 2
- marca 2
- lutego 1
- stycznia 1
2023 46
- grudnia 1
- listopada 1
- października 3
- września 4
- sierpnia 14
- lipca 12
- czerwca 3
- maja 2
- kwietnia 2
- marca 2
- lutego 1
- stycznia 1
2022 37
- grudnia 1
- listopada 1
- października 2
- września 1
- sierpnia 10
- lipca 13
- czerwca 2
- maja 1
- kwietnia 3
- marca 1
- lutego 1
- stycznia 1
2021 40
- grudnia 1
- listopada 1
- października 2
- września 2
- sierpnia 10
- lipca 12
- czerwca 3
- maja 4
- kwietnia 1
- marca 2
- lutego 1
- stycznia 1
2020 39
- grudnia 1
- listopada 1
- października 1
- września 2
- sierpnia 7
- lipca 15
- czerwca 2
- maja 5
- kwietnia 2
- marca 1
- lutego 1
- stycznia 1
2019 48
- grudnia 1
- listopada 1
- października 2
- września 2
- sierpnia 15
- lipca 8
- czerwca 9
- maja 4
- kwietnia 3
- marca 1
- lutego 1
- stycznia 1
2018 46
- grudnia 1
- listopada 1
- października 1
- września 4
- sierpnia 11
- lipca 10
- czerwca 6
- maja 5
- kwietnia 4
- marca 1
- lutego 1
- stycznia 1
2017 60
- grudnia 1
- listopada 3
- października 3
- września 6
- sierpnia 10
- lipca 10
- czerwca 5
- maja 9
- kwietnia 6
- marca 5
- lutego 1
- stycznia 1
2016 49
- grudnia 1
- listopada 2
- października 2
- września 4
- sierpnia 6
- lipca 4
- czerwca 6
- maja 5
- kwietnia 7
- marca 6
- lutego 3
- stycznia 3
2015 63

Pokaż więcej Pokaż mniej

Gościnne występy

http://polskazwiedza.pl/
Polskazwiedza.pl
Składowa.net

Łączna liczba wyświetleń

Translate

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *

Etykiety

. Przyrów
Afryka
Aleksandrów Kujawski
Anielin
Antoniów
Ar
arboretum
arianie
Arkadia
Arłamów

Pokaż więcej Pokaż mniej

Zgłoś nadużycie

Popularne posty

Na szybko: Nieborów, Arkadia i Oporów

Nadszedł wreszcie czas na realizację ostatniej wyprawy z mojej listy na rok bieżący. Co trzeba dodać wyprawy, która jest spadkową z roku 2016. Plan na dziś był prosty. Wysiadam na dworcu w Skierniewicach. Śmigam do Bolimowa, stamtąd do Nieborowa i Arkadii. Następnie przez Łowicz i kilka pomniejszych miejscowości dojazd do Oporowa. A na koniec dojazd do Kutna. Początkowo wszystko szło zgodnie z planem. W Skierniewicach obyło się bez zbędnego błądzenia. Na rogatkach miasta przywitała mnie ścieżka rowerowa, która ciągnęła się do samego Bolimowa. Nie ma co ukrywać to była czysta przyjemność. W Bolimowie skręcam w lewo na Nieborów. Sprawnie docieram do tego miejsca, choć niepokoi mnie nieco wzmagający się wiatr. W Nieborowie wjeżdżam Gwidonem na pałacowy dziedziniec. Docieram pod budynek. Tam wyskoczył do mnie pan z ochrony, że nie wolno jeździć po parku rowerem. Hm? Przed wjazdem trudno szukać informacji o zakazie jazdy rowerem. Aby nie zaogniać sytuacji wróciłem się i zos...

Wiślaną trasą do Tczewa

Zakładany plan wyjazdu udało się zrealizować niemal w stu procentach. Trochę tego Westerplatte żal, ale może tak miało być. Jak powtórnie otworzą twierdzę Wisłoujście będzie okazja tam pojechać. Zatem rano można było się spakować i powoli opuścić jakże gościnnej Sztutowo. Miejscowość okazała się idealną bazą wypadową dla moich dłuższych i nieco krótszych wycieczek. Ze Sztutowa ruszyłem doskonale znaną mi już trasą R 10 w kierunku Mikoszewa. Trasa leśnymi duktami minęła bardzo szybko. W samym Mikoszewie krótkie oczekiwanie na prom, którym za symboliczne pięć złotych przedostaję się na drugą stronę do Świbna. Skręcam w lewo a tam oczekuje na mnie piękna autostrada rowerowa. Jak dobrze pamiętam dwa lata temu kiedy tędy wracałem po zrealizowaniu szlaku latarni morskich to tego nie było i jechałem drogą. Ekstra warunki rowerowe i dobry czas sprawiły, że mogłem delektować się jazdą. Co jakiś czas robiłem sobie przystanki tak jak choćby przy śluzie w miejscowości Przegalina. I tak sobie sunął...

Borzykowa czyli tam gdzie wprowadzono celibat

Poniosło mnie dziś na rubieże powiatu radomszczańskiego. W bardzo ciekawe miejsce a mianowicie do niewielkiej wioski o nazwie Borzykowa. Dawno tam nie byłem. Ostatni raz jeszcze Marjankiem czyli lata temu... Pierwsze kilometry trasy były bardzo monotonne. W końcu jechałem po raz kolejny utartym szlakiem na Gidle, Pławno, Wojnowice, Ciężkowice. W tej ostatniej miejscowości skręt w lewo na Żytno. Droga w tamtym miejscu fatalna. Trudno o jakikolwiek kawałek płaskiej jezdni. Wszędzie tylko dziury i dziury. Docieram w końcu do Żytna. Tym razem skręcam w prawo w niepozorną drogę, która ma mnie zaprowadzić do miejsca docelowego czyli Borzykowej. Po drodze mogę posłuchać radosnego śpiewu różnego rodzaju polnych ptaszyn. Widać, że powoli przyroda budzi się z zimowego snu. Tak jadąc bezdrożami docieram do Borzykowej. W centrum wsi jak to w Polsce okazały kościół. Rozglądając się po okolicy trudno uwierzyć, że przed wiekami odbyło się tu bardzo ważne spotkanie. Jakie? Przenieśmy się z...

Huta Pieniacka czyli droga przez mękę...

Tak sobie myślę, że nigdy nie nauczę się aby nie zmieniać raz założonego planu. Na wołowej skórze nie można spisać tego coś dziś przeżyłem. Nawet słowa, które tu czytacie nie oddadzą tego co dziś przeżyłem. Plan na dziś był prosty. Wyjeżdżam z Tarnopola jadę na Brzeżany, Rohatyń, Bóbrkę i do Lwowa. Podkusiło mnie jednak, aby dotrzeć do miejsca, w którym pod koniec lutego 1944 roku Niemcy wraz z Ukraińcami z UPA wymordowali około 1000 Polaków żyjących w Hucie Pieniackiej. Ze względu na poranną burzę wyjechałem dopiero o godzinie 8:00 a więc dość późno. Już w samym Tarnopolu okazało się, że nie ma tablicy informacyjnej jak jechać na Brody aby nie objeżdżać całego miasta. Chcąc nie chcąc musiałem nadrobić kilometrów. W końcu wyjechałem na drogę wiodącą do miejscowości Brody. Kilometry wolno poruszały się na liczniku. Wszystko pewnie dlatego, że ciągle musiałem pokonywać kolejne podjazdy. Podróż zgodnie z planem przebiegała do miejscowości Podkamień gdzie przyszło mi skręc...

Koncepcje wypraw rowerowych na 2026 rok

Coraz częściej zaczynam się łapać na tym, że powoli zaczyna brakować mi pomysłów na nowe wyprawy rowerowe. Przez ostatnie kilkanaście lat zjeździłem spory kawałek naszego kraju. Ale nie tylko. Wszak zdarzały mi się również wyprawy zagraniczne. Wspomnę choćby eksploracje Bornholmu czy w ostatnim roku Gotlandii. O wycieczkach do przygranicznych Czech już nawet nie wspominam. Na 2026 rok również zaplanowałem sobie taką międzynarodową wyprawę. Bałtyckie wybrzeże Litwy i Łotwy - to zdecydowanie numer jeden na mojej liście. Oczywiście nie wiem czy uda mi się tę wyprawę w ogóle doprowadzić do realizacji. Nie mniej jednak coraz poważniej myślę, aby wybrać się do wymienionych republik nadbałtyckich i zobaczyć jak tam wygląda choćby międzynarodowy szlak wzdłuż Bałtyku. W założeniu mam odwiedzenie Kłajpedy, przylądka Kolka czy położonej tuż obok Rygi Jurmali. Wokół kujawsko-pomorskiego - ta wyprawa już kiedyś znalazła się na mojej liście. Po drodze kilka ciekawych miejsc, w których je...

Szlakiem bojowym Wołyńskiej Brygady Kawalerii

Rowerowe wspomnienia - odcinek (14) 25 kwietnia 2015 Maj za pasem. Czas więc już najwyższy aby wyruszyć na jakąś wyprawę rowerową. Zaczynamy od przyjętej jeszcze w grudniu ubiegłego roku koncepcji wyprawy do miejscowości Mokra, aby oddać hołd żołnierzom Wołyńskiej Brygady Kawalerii. Trasa nie wydawała się zbyt trudna. Według wstępnych wyliczeń raptem około 100 km. Pierwszy odcinek 33 km mija w leniwym tempie. Tuż przed miejscowością Ostrowy na dużym kamieniu napis Szlak Wołyńskiej Brygady Kawalerii. Obok ładna mapa terenowa z zaznaczonymi punktami. Nie do wszystkich uda mi się dotrzeć. Raz, że czas ograniczony. Dwa, że wiedza historyczna autochtonów jest na wyjątkowo miernym poziomie. Skręcam Gwidonem w lewo w las. Niedaleko leśniczówki Lemańsk mogiła żołnierzy walczących pod Mokrą. Chwila refleksji i powrót do głównej drogi. W Ostrowach skręt na Miedźno. Po drodze napotykam jeszcze dwa pamiątkowe kamienie. Jeden poświęcony pociągowi pancernemu "Śmiały"...

Mała eskapada wokół Jeziora Żarnowieckiego

Będąc ostatni raz nad naszym Bałtykiem nie dane mi było objechać Jeziora Żarnowieckiego. Dziś nadszedł czas aby nadrobić zaległości. Wyruszyłem z Jastrzębiej Góry kierując się w stronę Karwi. Pierwsze kilometry trasy z uwagi na tragiczny stan nawierzchni były dość ciężkie. Można powiedzieć, że dopiero za Karwią zacząłem się delikatnie rozkręcać. Z Krokowej skierowałem się na Żarnowiec. Samo jezioro zaczyna się kawałek dalej w Wierzchucinie. Tam tez skręciłem na Prusewo a następnie na Brzyno. W tej ostatniej miejscowości zrobiłem postój na drobne zakupy. Pogoda była bardzo ładna więc jechało się przyjemnie. W Nadolu zatrzymuje się w miejscowym Skansenie. Można w nim zobaczyć zagrodę gburską oraz rybacką. Skansen może nie jest zbyt imponujących rozmiarów ale na pewno warto tam wstąpić. Zaraz za skansenem mamy przystań przy Jeziorze Żarnowieckim, gdzie można chwilę odpocząć. Po zjedzeniu lodów można było jechać dalej. Trochę kalorii się przydało zwłaszcza, że podjazd z Czyman...

Groundhoppingowa niedziela w Fredropolu

Niestety niedzielny poranek nie był dla mnie łaskawy. Od rana lekko padał deszcz. Głównych planów nie zamierzałem jednak zmieniać. Na przemyskim Starym Roku zjadłem lekkie śniadanie, pokrzątałem się nieco po uliczkach odszukując pięć sympatycznych misiów. W sumie jest ich 21. Być może przy kolejnej wizycie uda mi się odszukać. Zatrzymałem się także przy Bramie Rycerskiej gdzie znajdują się naturalnej wielkości figury polskiego ułana a także węgierskiego huzara. Deszcz nie przestawał padać, ale za nic nie zamierzałem rezygnować z jednego z planów na dziś. Już wczoraj postanowiłem, że odwiedzę kolejny obiekt przemyskiej klasy B. Wybór padł na Fredropol. Miejscowa Unia podejmowała dziś LKS Batycze. Zanim jednak dojechałem do Fredropola musiałem pokonać nieco pagórków. Nie tylko w samym Przemyślu ale także na całej trasie wiodącej przez Pikulice i Grochowce. Nie będę ukrywał, że byłem zaskoczony dużym ruchem jaki panował na tej bądź co bądź lokalnej drodze. Spokojnie jadąc zdążyłem pr...

"Czarny Pstrąg" i zespół "Śląsk"

Sobota przywitała mnie piękną pogodą co dobrze wróżyło na cały dzień podróży. Dość niespodziewanie zostałem zaproszony na herbatę przez właścicieli obiektu, w którym nocowałem. Nie mniejszym zaskoczeniem było śniadanie, którym zostałem przywitany. Nie ma to jak swojskie wyroby. Z tego miejsca raz jeszcze dziękuję. Z właścicielem ucinamy sobie dłuższy panel dyskusyjny. O godz. 11:00 ruszam w kierunku sztolni "Czarnego Pstrąga". Wczorajszy rekonesans sprawił, że docieram do miejsca docelowego bez żadnych problemów. Mam szczęście bo przy szybie Sylwester jest już wystarczająca liczba, aby móc płynąć. Dlaczego sztolnia nosi nazwę "Czarnego Pstrąga"? Tego nie zdradzę. Trzeba to miejsce koniecznie odwiedzić :) 600 metrów podziemnej trasy do szybu Ewa mija szybko. W samo południe ruszam z parku Repty. Żal trochę opuszczać gościnne Tarnowskie Góry, więc niczym kolarz z zawodowego peletonu robię jeszcze rundę po mieście. Chcę jechać trochę inną trasą niż. Zamierzał...

W Pacanowie Kozy kują...

Rowerowe wspomnienia - odcinek (21) 24 lipca 2015 Każdy z Nas bez względu na wiek ma w sobie coś z dziecka. Drugiego dnia mojej wyprawy do Sandomierza wyruszyłem w sentymentalną podróż, aby odwiedzić miejsca, z którymi mimo wszystko mam miłe wspomnienia... Ruszyłem rano kierując się na Ujazd, w którym znajdują się ruiny zamku Krzyżtopór. Przebijanie się przez Sandomierz drogami krajowym 79 i 77 to karkołomne zadanie. Jak tylko nadarza się okazja skręcam w lewo na Obrazów. Teren mocno pagórkowaty, ale to dopiero początek... Dojeżdżam do Klimontowa, z którego ruszam na Iwaniska. W miarę szybko docieram do Krzyżtoporu. To miejsce nie przestaje mnie zadziwiać. Trochę się zmieniło od mojej ostatniej wizyty w tym miejscu. Porobione barierki. Do tego kilka bardzo ładnie wytyczonych tras dla zwiedzających. O historii zamku Krzyżtopór można poczytać tutaj: http://www.krzyztopor.org.pl/zamek/index.php?lang=pl . Z Ujazdu ruszam na Iwaniska a potem na Staszów. Po drodze już nie po...

Obsługiwane przez usługę Blogger

Przemo Team. Kopiowanie treści oraz zdjęć bez zgody autora zabronione